บทที่ 30 เค้นให้ได้ความ

บทที่30

เค้นให้ได้ความ

กระทิงเหลือบมองเพื่อนนิ่ง ๆ ก่อนจะหยิบแก้วขึ้นมาจิบโดยไม่ปริปากพูดอะไร

ธีร์หัวเราะหึ ๆ พลางยกแก้วชนกับคเชนท์ “ก็มันไม่ได้อยากมานั่งหน้าสลอนกับพวกเราตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

“ก็มึงไม่ใช่หรือไงที่โทรไปลากคอมันมา” คเชนทร์หันไปเถียงเพื่อน

“เออ กูเอง แล้วไง... กูก็แค่อยากรู้ว่าคนอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ